پازل باز

لطفا! پیاده روی را از زندگیتان حذف نکنید!

از لذت پیاده روی شبانه به همراه دوستان و فوایدش برای سلامتی روح و جسم که بگذریم باید بگویم؛

هر غصه ای با پیاده روی تسکین می یابد!

پیاده روی می تواند معجزه ی روزهای سخت باشد. از این رو همیشه یک رابطه مستقیم بین حجم افکار و دغدغه هایم با میزان مسافتی که پیاده روی میکنم وجود دارد و در پایان پیاده روی حسی را دارم که بعد از نظافت یک خانه و چیدن وسایل در جای خود دارم. گویی با هر قدمی که زمان پیاده روی برمیدارم گرد و خاک از قفسه افکارم بلند می شود و شیشه اتاقک ذهنم را واضح تر میبینم. این وضوح دید در نهایت به تصمیم هایی جدید منجر میشود. به همین دلیل است که اکثر تصمیم هایم را در حین پیاده روی گ ام. حتی انگیزه ی ساخت وبلاگ و نام وبلاگم را در زمان پیاده روی یافتم.

  • پیاده روی کن و  ذهنت را گردگیری کن.
  • پیاده روی کن و  تکلیفت را با خودت روشن کن.
  • پیاده روی کن و  غم و غصه هایی که در ناخودآگاهت خوابیده اند را بیرون بکش.
  • پیاده روی کن و  ایده های جدید بساز.
  • پیاده روی کن و  سالم بمان!

توصیه آخر؛ شکوه تنهایی و معجزه ی پیاده روی که باهم همراه شوند، نتیجه فوق العاده ای خواهند داشت. با فاکتور گرفتن قدم زدن در کنار معشوقتان در بقیه موارد سعی کنید تنهایی به پیاده روی بروید. فقط در این صورت است که معجزه آن را کامل درک میکنید.


مشخصات

طبق عادت ثابت زندگیم که رفتارهای خودمو بررسی میکنم و دنبال ریشه اون رفتار میگردم، توی خیلی از بررسی هام به "میل به شهرت" رسیدم! مثل ساختن همین وبلاگ که شاید تهش برسه به اینکه دوسدارم یه روز وبلاگ یا سایت معروفی داشته باشم.

هممون میدونیم که کسی مشهور میشه که چیزی مثل توانایی یا تفکری خاص برای عرضه کردن داشته باشه. منم مشهور شدم! اما تو یه جامعه کوچیک بنام "فک و فامیل" . طعم خوبی نداشت و هنوز هم از یه سری جوانب اذیت کننده ست. اما با وجود ناخوشایند بودنش برای این میلِ به شهرت پاسخگو بوده. اونجا بود که فهمیدم میل قلبی و درونی من به خود شهرت نیست. شهرت فقط یه معلوله. چیزی که منو سمت خودش میکشونه علت هست. یعنی اون چیزی که باعث مشهور شدن میشه. مثلا پزشک مفید و فعال بودن، کشف درمان یه بیماری مزمن، ریشه کن کردن فقر! نویسنده حرفه ای شدن و ...

داشتن وبلاگ معروف و سرآمد نیست که منو خوشحال میکنه، بلکه "تولید محتوای خوب" هست که این عطش رو رفع میکنه.

شهرت تاثیر زیادی رو زندگی آدم میذاره و از بدتریناش اینه که وقتی کسی در کانون توجه قرار میگیره، حریم خصوصیشو از دست میده و احساس امنیت و آرامش کافی در زندگیش نخواهد داشت. و موارد دیگه ای از این قبیل باعث شدن که خودِ مشهور بودن و دیده شدن در نظرم کوچیک بیاد و فقط بدنبال علت ها باشم.

هرچند به علت که برسی،دیگه گریزی از معلول نیست!

شما جواب بدید:)) خود مشهور بودن یا علتش؟ یا هردو؟ یا هیچکدوم!



مشخصات

در این مطلب، لینک چند مطلب خوب و مفیدی را که اخیرا مطالعه کرده ام برای شما به اشتراک می گذارم.


1. خبرای خوب برای شیرازی ها؛

با این آموزش دستگاه‌ های هوشمند خانگی خود را توسط پیام متنی کنترل کنید


2. اگر به مطالب علمی درمورد مغز و اعصاب علاقه مندید مطالب این سایت را دنبال کنید:

دوست‌ها واکنشهای مغزی مشابهی دارند


3.  اگر میخواهید ایمن و صحیح  قدم بردارید به مطالب سایت انجمن پیاده روی آمریکا سر بزید. اینکه به مسئله پیاده روی اینقدر بها می دهند برایم جالب است. همچنین میتوانید در وبلاگ من بخوانید: گردگیری افکار با پیاده روی


4. اگر عاشق نویسندگی هستید مطالب این وب سایت را از دست ندهید؛

 درسی از‌ مادر ترزا برای فعالیت حرفه‌ای در رسانه‌های اجتماعی


5. آخر پول خوشبختی می آورد یا نه؟

بیایید یک جواب علمی برای این سوال بخوانیم؛


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها